سرندیپیتی

عشق و زمان ۲
نویسنده : سرنديپيتی - ساعت ۱:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٦/٢٠
 

روزی روزگاری؛جزیره ایی بود که تمام احساسات در ان زندگی می کردند.شادی ؛غم؛دانایی و بقیه

احساسات از جمله عشق.

روزی خبر رسید که جزیره در حال غرق شدن است.تمام احساسات دست به کار شدند و قایق هایی

ساختند که بتوانند با انها فرار کنند.اما عشق قایقی نساخت؛او تنها کسی بود که می خواست تا

اخرین لحظه در جزیره بماند.

وقتی که بیشتر جزیره به زیر اب فرو رفت؛عشق تصمیم گرفت که از کسی برای نجات کمک بخواهد.

ثروت در قایقی با شکوه در حال دور شدن بود.عشق فریاد زد ثروت میتوانی مرا با خودت ببری؟

او پاسخ داد نه نمی توانم؛قایقم پر از طلا و نقره است برای تو جا ندارم.

ناگهان عشق چشمش به تکبر افتاد که با کشتی بسیار زیبایی از انجا رد می شد.عشق گفت تکبر 

خواهش می کنم به من کمک کن.او نیز پاسخ داد :نه ؛تو خیس شدی و کشتی مرا خراب می کنی.

غم نیز در ان نزدیکی بود؛عشق از او هم کمک خواست ولی غم انقدر ناراحت بود که دوست داشت

تنها باشد.شادی هم انجا بود.ولی از شدت خوشحالی فریاد های عشق را نشنید.

ناگهان صدایی امد:بیا عشق من تو را با خودم می برم؛او یک پیرمرد بود.

عشق که از خوشحالی سر از پا نمی شناخت فراموش کرد از پیرمرد نامش را بپرسد.بعد از اینکه به

جای امنی رسیدند؛پیرمرد از عشق جدا شد و راه خود را در پیش گرفت.

چند لحظه بعد عشق متوجه شد که چقدر به آن پیرمرد مدیون است.بنا براین از دانایی ــکه او خود هم

پیرمردی بودــ پرسید:چه کسی به من کمک کرد؟

دانایی پاسخ داد:زمان

عشق با تعجب پرسید :ولی چرا زمان باید مرا نجات دهد؟

دانایی لبخندی زد و گفت :ارزش واقعی عشق فقط با گذر زمان اشکار می شود.تنها زمان می داند که

تو چقدر ارزشمندی.........


 
comment نظرات ()

 
اولين زير ابی
نویسنده : سرنديپيتی - ساعت ۱:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٦/٢٠
 

سلامممم

خوبه همین ۲ روز پیش خداحافظی کردم ولی باز اومدم؛خوب دیگه ما اینیم

گفتم تا تهرانم از موقعیت استفاده کنم

این پرشین بلاگ هم یه چیزیش میشه هااااا

اخه دفعه پیش عجله داشتم و می خواستم سریع برم .عشق و زمان هم اخرین

مطلبم بود ولی از شانس یه دفعه همش پرید و منم اعصابم خورد شد و دوباره

تایپ نکردم؛ولی در عجبم که چطور عنوانش هست و خودش نیست

در ضمن به خاطر عشق به علم و دانش نیست که باید زود برم؛یه درس کم دارم

می خوام تو حذف و اضافه کله ی سحر اونجا باشم.

برم ببینم اوضاع چه جوریه شاید ۱ هفته ایی باز به خودم مرخصی دادم


 
comment نظرات ()

 
با تو می گويم
نویسنده : سرنديپيتی - ساعت ۱:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٦/۱۸
 

کسی به درختان بی بر آزار نمی رساند؛تنها به درختانی سنگ می زنند که

پیشانیشان با میوه های زرین آراسته است.

                                                                             (رومن رولان)

انسان برای رفتن به دنیا می آید؛هرکس این را بفهمد دانا از جهان خواهد رفت.

                                                                       (ضرب المثل روسی)


 
comment نظرات ()

 
خداحافظی
نویسنده : سرنديپيتی - ساعت ۱٢:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٦/۱۸
 

سلام

فکر کنم این اخرین پستم باشه تا ۲۰ـ۱۰ روز دیگه.

کارهام قاتی شده حسابی؛ باید وسیله هامو جمع کنم که دیگه رفتنیم

یه سری خورده ریز هم باید برای خونه جدید بخرم(داداشم اینجور مواقع میگه

ما به تو دیگه جهاز نمیدیم همه چیز بردی)

چه قدر زود گذشت و باید برم دانشگاه؛هیچ موقع اشتیاقی برا رفتن ندارم.

بدتر از همه اینکه تو ماه رمضون اسباب کشی هم داریم.

ای خدااااااااااااااااا اخه می میرم تو هوای شمال....

.


 
comment نظرات ()

 
من اومدم
نویسنده : سرنديپيتی - ساعت ۳:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٦/۱٢
 

سلام به همه دوستای گلم

بالاخره عروسی تموم شد و اومدم.

از اینکه به دنیای من هم سر زدین ممنون.

۱۰ روزی نبودم و تو این مدت اتفاق های زیادی افتاد؛یه ماجرایی هم پیش اومد که

تا عمر دارم فراموش نمی کنم.

فهمیدم خدا واقعا دوستم داره؛اینجا می نویسم که هیچ وقت یادم نره:

شب عروسی من شده بودم عکاس  و جو گیر بودم .تند تند هم عکس مینداختم

خلاسه سر عقد یه حلقه فیلم تموم کردم و یکی دیگه انداختم.

ولی از بس شلوغ بود و هر کسی صدام می کرد و یه چیزی می گفت ؛حواسم

پرت شد و به خیال خودم فیلم رو انداختم تو کیف مامانم.

تازه اخر مراسم یادم افتاد و رفتم سراغش دیدم ای دل غافل نیست

حالا هی بگرد بگرد داشتم دیوونه می شدم به کسی هم جرات نمی کردم بگم

اومدیم خونه به عمو کوچیکم گفتم خیلی صمیمی هستیم . بدون این که به کسی

بگم کیف همه رو بازرسی کردم.دیدم نه اب شده رفته تو زمین.

داشتم سکته می کردم با اون همه خستگی تا ۵ صبح خوابم نرفت.

صبح هم که بیدار شدم مثل مرده متحرک بودم؛مخصوصا وقتی دا داشم گفت فیلم

رو بده می خوام .کلی دست به سرش کردم و گفتم کار دارم بعدا

بعد رفتم کلی ابغوره گرفتم.هیچ وقت تو عمرم انقدر مستاصل نشده بودم

داشتم از ناراحتی سکته می کردم ؛بدبختی اینجا بود که باید لبخند ژکوند هم

تحویل می دادم به بقیه ولی باز هم قیافم داد می زد که یه خبریه. امیدم فقط به

خدا بود.کلی نذر و نیاز کردم واقعا دلم شکسته بود

تا اینکه عموم بهم زنگ زد و گفت فیلم دست برادر عروسه.اون موقع تازه یه نفس

راحت کشیدم.دیگه بماند که چه جوری افتاد دست اون

خلاصه که شاید تا مرز سکته پیش رفتم ولی خدا کمکم کرد.وگرنه یه عمر شرمنده

می شدم.

خدایا صد هزار مرتبه شکرت که ابرومو حفظ کردی


 
comment نظرات ()

 
عيدانه
نویسنده : سرنديپيتی - ساعت ۱۱:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٦/٢
 

سلام ؛ولادت حضرت علی اکبر(ع) و همچنین روز جوان رو به همه ی دوستای گل وبلاگ نویس تبریک میگم.

                                         ارزومند ارزوهای شما ـسرندیپیتی


 
comment نظرات ()

 
شقايق
نویسنده : سرنديپيتی - ساعت ۱۱:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٦/٢
 

دلم مثل دلت خونه شقایق

                                                چشام دریای بارونه شقایق

مثه مردن می مونه دل بریدن

                                                ولی دل بستن اسونه شقایق

شقایق درد من یکی دوتا نیست

                                                اخه درد من از بیگانه ها نیست

کسی خشکیده خون من رو دستاش

                                             که حتی یک نفس از من جدا نیست

                      

                    شقایق وای شقایق؛گل همیشه عاشق

شقایق اینجا من خیلی غریبم

                                             اخه اینجا کسی عاشق نمیشه

اسیر قفل سنگین سکوته

                                             لبی که قصه گو بوده همیشه

شقایق اخرین عاشق تو بودی

                                            تو بودی و پس از تو عاشقی مرد

تو رو اخر سراب عشق و حسرت

                                           ته گلخونه های بی کسی کشت

                     شقایق وای شقایق؛گل همیشه عاشق

دویدیم و دویدیم ودویدیم......

                                            به شب های پر از قصه رسیدیم

گره زد سرنوشتامونو تقدیر

                                            ولی ما عاقبت از هم بریدیم

شقایق جای تو دشت خدا بود

                                            نه تو گلدون؛نه توی قصه ها بود

حالا از تو فقط این مونده باقی

                                           که سالار تموم عاشقایی.......

   


 
comment نظرات ()